Wie?

Waarom? Vanaf het eerste moment heeft dit Alexander een bijzondere indruk achter gelaten. Na een sterk en indrukwekkend sollicitatiegesprek is hij op bijna alle ALV’s verschenen en heeft hij vanaf zijn eerste bezoek zijn mond open durven doen. Wat hij in huis had werd pas echt goed duidelijk op het mei-weekend, alwaar hij in zijn eentje een uitgebreide opzet heeft gemaakt voor de speerpunten van zijn lijst. Het bestuur is bijzonder onder de indruk van de originaliteit en kracht van deze speerpunten, die ook nog eens perfect bij mei passen. Vervolgens heeft hij zich na het mei-weekend direct op de campagne gestort en is meteen gaan nadenken over goede campagnestrategieën, waarvan de eerste al is uitgevoerd!

‘We hebben verschillende lijsten vol uitstekende kandidaten,’ vertelt Nikolai Jacobs, voorzitter van mei. Hij heeft er het grootste vertrouwen in dat de kandidaten zich in de raden hard zullen inzetten voor de kwaliteitsverbetering op elk niveau. Het werven van kandidaten was door de toegenomen studiedruk en de bezuinigingsmaatregelen vanuit het Rijk helaas lastiger dan normaal. ‘De hele medezeggenschap heeft daar last van,’ zegt Jacobs. ‘Er moet snel compenserend beleid komen, om te voorkomen dat er onherstelbare schade wordt veroorzaakt aan dit belangrijke inspraakorgaan.’

De verschillende fracties hebben voor het komend jaar inmiddels hun eigen speerpunten gekozen. Dit zijn de punten waar zij dit jaar de focus op zullen leggen. ‘De kwaliteit van het onderwijs en academische gemeenschap staan komend jaar in ieder geval centraal, die vinden we heel erg belangrijk’ aldus Jacobs. mei is altijd al van mening geweest dat de universiteit best iets van studenten mag vragen, als zij maar zorgt dat de kwaliteit van het onderwijs in orde is. Beslissingen en maatregelen die de UvA neemt moeten dan ook zo veel mogelijk kwaliteitsverbetering beogen.

Vorig jaar heeft zij zich met volle overgave en zeker niet onverdienstelijk ingezet voor de FSR-FMG. Sofie is een van die mensen die zowel vanwege haar inhoudelijke bijdrage, als vanwege haar enorme hoeveelheid aanstekelijke en positieve energie, onmisbaar is geweest voor de raad. Als echte mei-er wist zij altijd de inhoudelijke spijker op de kop te slaan en te zorgen dat de raad nog net iets scherper stelling nam. Sofie laat haar idealen niet zo maar los en is niet bang om de discussie aan te gaan. Dit heeft de FSR FMG meer dan eens aangemoedigd om toch nog maar een keer in discussie te gaan met de decaan, om nog iets verder te zoeken naar een oplossing en nog iets dieper te graven om de feiten boven tafel te krijgen.

Alsof dit nog niet genoeg is zat zij in dit zelfde jaar (!), ook in het bestuur van partij mei. Als secretaris zorgde zij voor leuke en opbeurende mei-mails, bracht zij de administratie op orde en ondersteunde zij iedereen die daar om vroeg. Sofie zorgde er bijvoorbeeld ook voor dat na een lange dag campagne voeren, wanneer iedereen eigenlijk uitgeteld op de grond wilde gaan liggen, er tóch dat laatste uurtje enthousiast werd door gegaan.

Nog steeds is Sofie zo vaak mogelijk bij activiteiten van de partij. Hier draagt ze ruim bij aan de gezelligheid, maar levert ze ook nog altijd haar inhoudelijke bijdragen. Ze maakt het het nieuwe bestuur niet altijd even makkelijk met haar kritische vragen en scherpe opmerkingen. Hiervoor willen we haar echter wel hartelijk bedanken!

Op Sofie kun je rekenen. Ze heeft haar zaakjes op orde en een dosis energie en enthousiasme waar menig ander jaloers op is. Deze gezellige en lieve meid heeft het meer dan verdient om eens goed in het zonnetje gezet te worden en is daarom meer dan terecht mei-lid van de maand april!

Partij mei kaartte vorige maand al aan dat het belangrijk is haast te maken met realisatie van een BG-bibliotheek met aangepast ontwerp. ‘Goed dat er nu eindelijk overeenstemming is bereikt tussen de verschillende partijen,’ aldus Nikolai Jacobs, voorzitter van studentenpartij mei. ‘Het aantal studieplekken op de UvA is nog steeds veel te laag. Een nieuwe bibliotheek kan dat probleem deels oplossen en is belangrijk voor het academisch klimaat op de UvA.’

mei ondersteunt de visie van de UvA dat er nu spijkers met koppen geslagen moeten worden. ‘De UvA wil voor de zomer het structuurplan afhebben en in 2014 beginnen met bouwen,’ aldus Jacobs. ‘Dat is goed nieuws voor de studenten en het Binnengasthuisterrein.’

Studentenpartij mei is op zoek naar raadsleden voor de verschillende studentenraden aan de UvA. Als studentenraadslid houd je je een jaar intensief – hoe veel uur is afhankelijk van je functie – bezig met het reilen en zeilen van het onderwijs aan de UvA. Jaarlijks worden raadsleden in de maand mei door middel van verkiezingen gekozen. Na een inwerkperiode start het echte werk in september.

mei is één van de studentenpartijen aan de UvA, die aan de raadverkiezingen meedoet. Eens in de twee weken komen we met de partij bijeen om kennis uit te wisselen, maar natuurlijk ook om gezellig te borrelen.

Wat kun jij verwachten als studentenraadslid?

• Wekelijks overleg met de je mederaadsleden
• Regelmatig overleg met de decaan van je faculteit of het College van Bestuur
• Inspraak in belangrijke onderwerpen zoals de UvA begroting, onderwijskwaliteit, studiefaciliteiten en duurzaamheid.
• Brainstormen en discussiëren met beleidsmedewerkers van de UvA
• Ruimte voor eigen initiatieven
• Betrokkenheid en ondersteuning van partij mei
• Inhoudelijke discussies & weekendjes weg met mei
• Een bestuursbeurs
• Een mooie aanvulling op je CV

Wat vraagt studentenpartij mei van jou?

• Dat je de visie van mei kunt onderschrijven
• Een groot hart voor onderwijs- en studentenzaken
• Kritisch denkvermogen
• Lef om de discussie met bestuurders aan te gaan
• 8 tot 40 uur per week inzet (afhankelijk van de raadsfunctie)
• Enthousiasme en bevlogenheid

Een uitgebreide beschrijving van de studentenraden, het raadswerk en partij mei kun je hier downloaden.

Nieuwsgierig geworden? Laten we dan snel een keer afspreken. De deadline voor kandidaatstelling is namelijk al 4 april 2012. Mail voor een afspraak naar soco@kiesmei.nl .

Overweeg je volgend jaar in de opleidingscommissie (OC) van je opleiding te gaan? Dat is mooi; realiseer je je ook dat het mogelijk is om als student voorzitter van de commissie te worden? In de praktijk blijkt het toewijzen van het voorzitterschap van een OC echter een kwestie van routine, waarbij bijna altijd een docent aan het langste eind trekt. Tijdens de eerste vergadering van het jaar wordt dezelfde docent als het voorgaand jaar tot voorzitter benoemd, of hij geeft de functie door aan een van zijn collega’s. Als kersvers student-lid moet je wel heel assertief zijn om niet mee te gaan in de vanzelfsprekendheid van dit ritueel. Als je het huishoudelijk reglement van je OC erop naslaat, lees je daar dat de voorzitter ‘in beginsel’ een docent is. Deze formulering is duidelijk ontmoedigend bedoeld, maar laat wel degelijk ruimte voor student-voorzitters – bij de Faculteit der Geesteswetenschappen bijvoorbeeld zijn er momenteel twee.

De impliciete aanname is dat de docent a priori meer gezag heeft dan de student. Maar is dat onderscheid wel legitiem? Het ondergraaft een essentiële premisse van OC’s, namelijk dat alle leden volwaardig en als gelijken kunnen functioneren. Het voorzitterschap moet dus net zo goed openstaan voor studenten als voor docenten, op basis van motivatie en vermogen. Ik wil hier echter nog wel een stapje verder gaan: het student-voorzitterschap moet niet alleen mogelijk zijn maar actief worden aangemoedigd. Er zijn goede redenen voor zowel de docenten als de studenten van een opleiding om een voorkeur te hebben voor student-voorzitters.

Ten eerste is student-voorzitterschap voor de hand liggend omdat de OC bij uitstek het orgaan is waar studenten invloed op hun opleiding kunnen uitoefenen. Docenten hebben onderling nog vergaderingen waarin beslissingen over de opleiding worden genomen, studenten niet. De OC is dus dé plek waar de stem van studenten kan worden gehoord, wat betreft de opleiding in het algemeen. Ten tweede speelt het belang van initiatief nemen, of ‘agenda-setting’. Veel docent-voorzitters sturen ‘hun’ OC aan zonder voor de student-leden duidelijk te maken welke keuzes zij daarbij maken. Een student-voorzitter zal daarentegen initiatiefrijker zijn, heeft een onbevangen kijk op de zaken, en zorgt ervoor dat langer zittende leden hun onuitgesproken aannames weer expliciet moeten maken. Laat je als student-lid dus niet omverkegelen bij het toewijzen van het voorzitterschap. De OC, en daarmee de kwaliteit van ons onderwijs, is er bij gebaat dat een student voorzitter wordt.

Bastiaan Bouwman is mei-lid, doet de onderzoeksmaster geschiedenis en is vicevoorzitter van de opleidingscommissie van diezelfde onderzoeksmaster

Sinds begin deze week worden er nieuwe meiposters verspreid door de universiteit. De posters staan symbool voor de grondbeginselen van mei: kwalitatief hoogwaardig onderwijs en onderzoek binnen een hechte academische gemeenschap.

De gebruikte afbeelding is een schilderij van  Christopher Stott, een hedendaagse realistische schilder uit Canada. Chris heeft ons toestemming verleend om zijn schilderij te gebruiken op onze posters.

In English:

Starting this week we are spreading our new posters throughout the university. They symbolize the principles mei stands for: high quality education and academic community. The image is a painting made by Christopher Stott, a contemporary realist painter from Canada. He has kindly granted us permission to use this painting on our posters.

Who: Egor Gerschkov. Representative in the student council for Economy and Business Studies.

Why: We are already less than two months away from the elections, and many of our members are very busy to make sure students know about us; to find and register candidates for next year, and to keep our members interested and informed about what is going on. We are aware that especially active mei-members often meet each other for drinks, parties, or other activities. We are also aware that there are groups within our illustrious and great party that mostly hang out together. To all of you, we want you to know that this is not just fine; it is normal. There are always some people you get along with better. Still we hope you find that mei unites you on a level above that, and that you feel yourself welcome at our meetings, drinks and other events.

To highlight how important it is to us that we are a party with something that unites us beyond the friends we make; and to pay attention this month to the members that may not feel part of an inner circle of active members, we want to put Egor Gorschkov in the spotlight as this month’s mei-lid van de maand.

Egor has not let himself be deterred by not being closely involved in mei-activities going on (like the development of our program) to put in effort for our party. Nor has he been deterred by the fact that we mostly communicate in Dutch, even with our newsletter, though he does not understand much of it (I think); still he has put and is putting a lot of effort into promoting mei at his faculty, and mei principles in his student council; he has even requested SEFA to refer to mei during the election for the central student council votes in front of UvASociaal.

For all these reasons we believe that Egor Gorschkov rightly deserves to be mei-member of the month March. Congratulations!

Men zou zich eerst eens moeten afvragen waarom docenten en instellingen dit gedrag vertonen en daarmee de kwaliteitsnormen onder druk zetten. Het lijkt immers vrij onwaarschijnlijk dat een docent graag onterechte voldoendes uitdeelt, of dat het College van de Haagse Hogeschool wil aansturen op diploma-inflatie. Wat is de motivatie dan wel?

Op een lager niveau kopiëren
De verklaring ligt verrassend genoeg in het beleid van de Staatssecretaris zelf. Het verdeelsysteem van de onderwijsgelden in Nederland bevat namelijk al jaren (voor zowel HBO als WO) een zeer perverse prikkel die dicht in de buurt komt van het no cure, no pay-principe: er wordt namelijk (deels) betaald per diploma. Studeert een student niet af, dan krijgt de instelling minder geld. De Haagse Hogeschool, die net als vele andere hoger onderwijsinstellingen steeds scherper moet gaan begroten, doet dus niet meer dan het Rijksbeleid op een lager niveau kopiëren. In dit geval is het echter niet de instelling, maar de docent die wordt betaald per diploma. Zorgwekkend? Ja. Verrassend? Nee.

De Haagse Hogeschool is namelijk niet de enige instelling die dit principe al dan niet gedeeltelijk kopieert. De Universiteit van Amsterdam heeft sinds 2006 haar volledige interne allocatiemodel gebaseerd op het behalen van studiepunten en diploma’s. Het systeem werkt als volgt: de verschillende faculteiten bieden verschillende opleidingen aan. Voor elke studiepunt (een tentamen levert gemiddeld zes punten op) dat de student behaalt, krijgt de faculteit gemiddeld 100 euro. Voor een behaald diploma ontvangt een faculteit bovendien een bonus 3122 euro (voor een masterdiploma). Ook hier geldt: geen studiepunten of geen diploma is geen uitbetaling. De faculteit (en de opleiding) zijn er dus bij gebaat om studenten zo snel mogelijk veel studiepunten en hun diploma te laten halen. En ook hier bestaat (inherent aan de allocatiesystematiek) het gevaar dat de kwaliteitsnormen daardoor onder druk komen te staan, ondanks dat nagenoeg alle medewerkers de intentie hebben om kwalitatief zo hoogwaardig mogelijk onderwijs aan te bieden.

Vicieuze cirkel
De druk op kwaliteitsnormen wordt nog groter als een opleiding een relatief groot aantal langstudeerders heeft. Wanneer studenten niet of langzaam afstuderen krijgt zo’n opleiding de diplomabonus niet binnen en kan zij minder docenten of begeleiders aannemen. Studenten die vervolgens hun masterscriptie willen gaan schrijven botsen dan plotsklaps op een tekort aan begeleiders, waardoor een wachtrij ontstaat, het aantal langstudeerders weer verder toeneemt en er weer minder diplomabonussen binnenkomen. Eenmaal in een negatieve spiraal gekomen leidt het systeem dus ook tot grotere tekorten, meer langstudeerders en een steeds grotere druk op begeleiders om meer studenten hun diploma te laten halen. Opleidingen zijn vervolgens genoodzaakt om het aantal begeleidingsuren voor scripties terug te schroeven of een groter gedeelte van de scriptie collectief te organiseren wat de kwaliteit niet bevordert.

Wie denkt dat bovenstaande schets overdreven is komt van een koude kermis thuis. Op verschillende universiteiten, waaronder de Universiteit van Amsterdam is deze praktijk inmiddels gemeengoed.

Diploma-lijken
Dit is uiteraard een zorgwekkende ontwikkeling die zo snel mogelijk moet worden teruggedraaid. Het probleem lijkt het meest eenvoudig op te lossen door het bij de bron aan te pakken: het Rijksbeleid moet dus op de schop. Helaas hebben onze Parlementariërs dit zelf nog niet in de gaten want zij lijken keer op keer verbaasd als er een nieuw diplomalijk uit de kast valt. Een mediaspektakel volgt dan, waarbij de slechte inspectie, de slechte bestuurders of de slechte docenten de schuld krijgen terwijl het werkelijke probleem – het perverse verdeelsysteem – onderbelicht blijft.

Het is dus hoog tijd voor een stukje zelfreflectie in Den Haag. Willen we werkelijk kwalitatief hoogwaardig onderwijs dan is het tijd voor significante herijking van het beleid.

Nikolai Jacobs is voorzitter van medezeggenschapspartij mei, student en lid van de opleidingscommissie Sociale Geografie en Planologie aan de Universiteit van Amsterdam. Dit artikel verscheen eerder op DeJaap